Carl von Zeyten CvZ0024RWH
Zegarek tygodnia – Carl von Zeyten CvZ0024RWH
Naszym zegarkiem tygodnia jest Carl von Zeyten CvZ0024RWH. Posiada on brązowy skórzany pasek z tłoczeniem imitującym skórę krokodyla. Koperta wykonana jest ze stali szlachetnej w kolorze różowego złota. Cechą szczególną tego zegarka automatycznego jest to, że koło balansowe można zobaczyć od przodu, na tarczy, a także od tyłu przez przykręcany dekiel z mineralnego szkła. Kunsztowna tarcza posiada czarne cyfry rzymskie oraz wskazówki w kolorze różowego złota. Ogólnie można powiedzieć, że ten zegarek męski marki Carl von Zeyten prezentuje się bardzo szlachetnie i wysokiej jakości.
Zegarki automatyczne z otwartym balansem
Otwarty balans
Balans to skrócona nazwa układu oscylacyjnego koło balansowe-sprężyna włosowa, stosowanego w mechanizmach zegarków mechanicznych. Układ oscylacyjny służy jako regulator chodu w małych zegarkach, czyli przede wszystkim w zegarkach naręcznych i kieszonkowych, ale jest również stosowany w budzikach czy zegarach ściennych.
Pomysł zastosowania balansu wraz ze sprężyną włosową został opracowany przez Christiaana Huygensa na podstawie propozycji Jeana de Hautefeuille'a; w 1675 roku otrzymał on za to francuski patent.
Układ oscylacyjny składa się z właściwego koła balansowego oraz sprężyny włosowej (z klockiem i przerzutnikiem). Jako materiały stosuje się stal, stal sprężynową, brąz sprężynowy, mosiądz, a zwłaszcza specjalne stopy, które powinny być w miarę możliwości niemagnetyczne (wpływ zewnętrznych pól magnetycznych).
Otwarty balans oznacza, że tarcza posiada zazwyczaj okrągłe wycięcia, przez które koło balansowe jest widoczne z zewnątrz. Często sprawia to wrażenie wysokiej jakości i jest bardzo atrakcyjne wizualnie.
Zegarek automatyczny
Zegarek automatyczny to zegarek naręczny o napędzie mechanicznym, w którym sprężyna naciągana jest samoczynnie małymi krokami przez rotor podczas ruchów ręką użytkownika. Wczesne modele automatycznych zegarków naręcznych były częściowo wyposażone w wahnik zamiast rotora.
Prosty naciąg ręczny za pomocą koronki sprawił, że droższym automatycznym zegarkom kieszonkowym początkowo trudno było zdobyć popularność, mimo że istniały już od około 1770 roku. W 1922 roku francuska firma Leroy stworzyła pierwszy zegarek naręczny z mechanizmem automatycznym napędzanym wahadłową masą oscylacyjną, który jednak nie trafił do sprzedaży. Za wynalazcę zegarka automatycznego uznaje się Johna Harwooda, brytyjskiego zegarmistrza z wyspy Man. Jego pomysł, rozwijany od 1914 roku, zaowocował 16 października 1923 roku złożeniem wniosku patentowego w Szwajcarii, który otrzymał 1 września 1924 roku. Rolex Oyster Perpetual z 1931 roku uważany jest za pierwszy w pełni funkcjonalny automatyczny zegarek naręczny z jednostronnie nakręcanym rotorem. Wynalezienie automatycznego naciągu z rotorem i przekładnią nawrotną dla zegarków kieszonkowych przypisuje się Abrahamowi-Louisowi Perreletowi w 1775 roku.
